Een kort verhaal over het dragen van oudere kinderen...
Mama, til je me op?
Een stukje over het dragen van oudere kinderen...
Ik heb een mooie herinnering aan een gezinsvakantie in de bergen, toen we vanaf de pas tussen de Kopy-toppen door het Jaworzynka-dal afdaalden naar Kuźnice. Het was warm, we liepen al bijna zes uur toen mijn dochter van nog geen drie eindelijk zei: ik ben moe! Ik haalde de draagzak uit mijn rugzak, zette haar op mijn rug en we liepen verder. De aardappelpannenkoekjes in de berghut smaakten die dag heerlijk!
Als doula, opvoedingsondersteuner en draagconsulent in één kom ik vrij vaak de overtuiging van kersverse ouders tegen dat een kind, zodra het begint te lopen... gewoon loopt. Zomaar, zelfstandig en altijd! Wat kijken ze verrast als ik ze laat inzien dat ze hun kind niet alleen nog veel langer zullen dragen, maar dat dat ook heel normaal is. Zelf denk ik terug aan vakantie-uitjes, herfstwandelingen in het bos en activiteiten voor mijn oudste dochter, met de jongste in de draagzak. Niet alleen omdat een kind van 2 of 3 al moe was, maar ook omdat ze tot haar derde graag tussen 12 en 14 uur een korter of langer middagdutje deed. Kun je je voorstellen dat je thuis moet blijven alleen omdat je kind slaapt? Kun je je voorstellen dat je met een kinderwagen over bospaden of het strand rent? Precies... ik ook niet...
Dragen doet ertoe. Het is een teken van nabijheid, liefde en aandacht voor de behoeften van je kind. En het verloopt niet plotseling, het wordt niet overbodig op het moment dat je peuter zelf gaat lopen en rennen. Ook al laat een kind van 1, 2 of 4 jaar zijn ontwikkelingsbehoefte om actief te zijn en dingen zelf te doen duidelijk merken, het blijft een kind met beperkte krachten, dat in één seconde doodmoe kan zijn of gewoon ineens de nabijheid van een vertrouwde volwassene wil voelen. Zonder trucjes en zonder te proberen de ouder ‘in te pakken’. En ook al probeert de wereld ons soms wijs te maken dat we niet te veel moeten dragen ‘omdat het eraan went’, het is goed om op zulke momenten te bedenken dat nabijheid belangrijk is, of je nu 1 maand of 70 jaar oud bent.
Je zegt dat een kind van 3 geen vlieggewicht meer is en dat het niet zo makkelijk is om haar te dragen wanneer ze erom vraagt? Natuurlijk niet! Maar is dat reden genoeg om haar niet op te tillen, niet met haar in je armen te dansen, niet samen de wereld te ontdekken? In zulke gevallen zijn ergonomische draagzakken een enorme hulp! Zacht, met een breed paneel, het liefst verstelbaar, want dan kun je ze perfect afstemmen op jezelf en je kind. In een draagzak wordt het gewicht van je peuter gelijkmatig verdeeld over de schouders, rug en buik van de ouder – en ook al voel je het gewicht, het is duidelijk lichter. Is het verschil echt zo groot? Mijn andere vakantieherinnering is een dag aan het meer, toen mijn tweejarige ineens slaap kreeg. Ik besloot met haar naar het huisje te gaan en haar in de schaduw te laten slapen. Ik had geen draagzak bij me, want – haha! – het was toch helemaal niet haar slaaptijd! Helaas bleek ze niet meer zelf te kunnen lopen, dus nam ik haar op de arm... O ja, tegen de tijd dat we er waren, wist ik echt hoe comfortabel het is om haar in een draagzak te dragen. Weet je nog hoe het is om een peuter op je heup te dragen? Is dat op de lange duur comfortabel? Precies.
De draagzakken LennyPreschool vind je HIER :)
Als opvoedingsondersteuner let ik op wat ons van nature eigen is, ook als soort: nabijheid, dragen, samen slapen, ingaan op behoeften en een veilige hechting opbouwen. Als draagconsulent vind ik het heel belangrijk dat kinderen veilig worden gedragen, voor het kind én voor de ouder. Als moeder van twee dochters geniet ik van veilige, comfortabele en ontwikkelingsvriendelijke ergonomische draagzakken, die ik niet alleen kan gebruiken zolang een kind nog niet zelf loopt, maar in elke situatie waarin het nodig is. Of ik nu de moeder ben van een eenjarige die moe is na de opvang, van een actieve driejarige die enthousiast met de rest van het gezin door de bergen wandelt, of van een vijfjarige terwijl ik me haast om de oudste van school te halen en al te laat ben...
Dragen is geweldig en heeft een prachtige kracht van nabijheid. Als ik mezelf daarbij kan helpen met comfortabele en veilige spullen, doe ik dat graag. Want ik wil dragen. Zolang mijn kinderen het nodig hebben.
Auteur: Zuzanna Kołacz-Kordzińska