Lenny is er weer vandoor ...

Begin oktober vieren draaggemeenschappen de Internationale Draagweek. In Polen heet die meestal de Week van de Nabijheid. Bij LennyLamb is het een tijd om dragen en natuurlijk ouderschap te vieren en te promoten, overal waar dat maar kan.

Een jaar geleden trok Lenny ter gelegenheid van de Week van de Nabijheid de wereld in. Hij knuffelde, hield mensen gezelschap, liet ze lachen, ging op ontdekking en maakte nieuwe vrienden. Hij kwam blij terug, want voor veel mensen was het een bijzondere ontmoeting. Lenny houdt van knuffels, daar twijfelt niemand aan. Als je het je herinnert, ontbrak het vorig jaar aan een eerlijk gesprek tussen Lenny en ons team en – laten we het beestje bij de naam noemen – Lenny ging er gewoon vandoor, omdat hij niet kon wachten op nieuwe ontmoetingen. De gebeurtenissen van vorig jaar kun je terugzien in deze video.

Dit jaar zou het anders gaan. Lenny wilde graag een paar plekken bezoeken, en we hielpen hem een veilige reis te plannen. Samen maakten we afspraken, maakten we een kaart en – toen alles tot in de puntjes geregeld was – trok Lenny door Polen om te knuffelen, mensen te ontmoeten en te ontdekken. Het plan leek zo eenvoudig als een ritje naar de crèche en terug. We nestelden ons op de bank, met zakdoekjes binnen handbereik, om het nieuws te volgen (ja, de tijd zonder Lenny is voor ons altijd een zware beproeving). Zou je ons geloven als we zeggen dat een goed geplande reis naar een paar Poolse steden een avontuurlijke thriller werd, met een strijd om elke minuut?

Het begon heel onschuldig en volgens plan met een bezoek aan Krapkowice en Kędzierzyn-Koźle, waar Lenny geweldig werd ontvangen door ouders met Beata Galeczka voorop. Wat een bezoek! Knuffels, omhelzingen, de omgeving verkennen, een bezoekje aan het station ... Je kon zien dat Lenny helemaal geen zin had om te vertrekken, maar in Rybnik wachtten andere ouders en kinderen bij de Klub Spełnionego Rodzica (Club van tevreden ouders).

Deze keer ging alles volgens plan. Op de stoep wachtte de gastvrije Basia Salamon-Szympruch. Er vloeiden tranen van ontroering en er werden herinneringen opgehaald (want Lenny houdt erg van Rybnik en denkt nog vaak terug aan de afsluiting van de Week van de Nabijheid vorig jaar met Mea Monika Osińska-Żabka). De tijd vloog en om 13.00 uur maakte een ingepakte Lenny zich klaar voor een nieuw avontuur, dit keer in Toruń bij Agnieszka Górska-Pukownik van de vereniging Instituut voor Ouderschap, Toruńska Biblioteka Chustowa (Draagdoekbibliotheek Toruń).

Het zou Lenny’s eerste bezoek worden aan deze prachtige stad van astronomie en peperkoek, dus hij was een beetje zenuwachtig. Gelukkig vertrok hij volgens plan. Toruń stond klaar en de koffie voor Lenny rook NAAR VERLUIDT betoverend ... Tja, tot de koerier in Toruń meldde dat de verwachte reiziger ontbrak ... De telefoons begonnen te rinkelen en meteen begon de zoektocht in het geliefde Rybnik. Het enige wat men wist, was dat hij vertrokken was. Waar er in Toruń allemaal is gezocht, laten we aan je fantasie over. Alles tevergeefs. De zoektocht duurde al uren; op het hoofdkantoor van LL werd onder tranen en geweeklaag al een opsporingsbericht voorbereid; elke rinkelende telefoon wekte hoop en vergrootte daarna de wanhoop – en plotseling was er dat ene verlossende telefoontje. Je gelooft het niet, maar Lenny was op wonderbaarlijke wijze van Rybnik ... terug naar Krapkowice gereisd! Beata Galeczka vond het meest gezochte schaap ter wereld, bijna in tranen. Hoe dat kon gebeuren? We weten niet of het ooit wordt opgehelderd; we weten alleen dat Lenny, toen hij in Krapkowice werd gevonden, met zijn oude kaartje zwaaide.

Het is niet te beschrijven hoe blij iedereen was, maar de vreugde maakte al snel plaats voor ontsteltenis: Lenny had geen enkele kans meer om Toruń te halen, of Olsztyn, waar hij daarna heen zou gaan. We hopen dat hij die plekken ooit kan bezoeken. Intussen moeten de peperkoeken van Toruń wachten, net als de boottocht rond Olsztyn met Majka Mazur waar Lenny zich op verheugde (Majka runt Chusty Olsztyn en zou de volgende ontmoeting hosten).

Een beetje verdrietig, maar met kriebels in zijn buik voor de volgende ontmoeting, vertrok Lenny naar Pommeren. Gdańsk verwelkomde hem vrolijk, met de Wszechnica Noszącego Rodzica (Academie voor dragende ouders) en Marta Alabrudzińska voorop. Het was een geweldige ontmoeting: herinneringen aan vorig jaar en de vreugde van het weerzien met de groeiende gemeenschap van de Academie. In hun onderkomen, Habitat, hangt een huiselijke sfeer, en de bijeenkomsten en workshops waar Lenny aan mocht meedoen, gaven hem veel plezier.

Het was zo gezellig dat het moeilijk was om verder te trekken, dit keer weer het onbekende in. Szczecin wachtte op Lenny. De arme ziel bleef zo lang hangen in het gastvrije Gdańsk dat hij bijna zijn trein miste. Gelukkig lieten zijn vrienden hem niet verdwalen.

In Szczecin was Ada Stefańska van de vereniging Pomorze Zachodnie w Chuście (West-Pommeren in de draagdoek) de gastvrouw. Een prachtige zondag liet Lenny meedoen aan een picknick met ouders en genieten van de zon en de ontmoetingen.

Na een spannend weekend was het tijd om naar huis te gaan, al was het maar even. Lenny zou maandag vanuit een gezellige boekhandel de terugreis beginnen, met een zekere koerier. Vanaf de middag wachtte hij ongeduldig op het ophalen (oost west, thuis best). Om wat voor reden dan ook kwam de koerier niet opdagen. Toen die de volgende dag kwam, was Lenny een beetje beledigd, omdat hij zijn bezoekje thuis moest overslaan, maar dapper als altijd besloot hij naar de afspraak in Tomaszów Mazowiecki te gaan. Woensdagochtend wachtte de vereniging Absolutna Bliskość (Absolute Nabijheid) in Tomaszów Mazowiecki met Agata Nagórniewicz voorop op hem. Belangrijk detail: Lenny was na meer dan een dag wachten op de drempel van de boekhandel, uitkijkend naar de koerier, zo moe dat hij, nadat hij de laatkomer had verteld waar hij heen ging, als een blok in slaap viel. Hoe groot was Agata’s verbazing toen de koerier die in Tomaszów verscheen haar in plaats van de vurig verwachte Lenny ... een envelop overhandigde! We belegden meteen een telefonische vergadering en hadden bijna de politie gebeld – we waren er allemaal van overtuigd dat het een losgeldeis was, want wie zou geloven dat Lenny voor de tweede keer in één week zoekgeraakt was, en wat voor week! De waarheid was helaas pijnlijk: de te late koerier had hem naar Katowice gestuurd. Natuurlijk zou Lenny niets tegen een reisje naar Katowice hebben – maar niet als er kinderen, ouders, grootouders, een taart en de burgemeester op hem wachten.

De bittere pil werd geslikt – Lenny zou weer op twee plekken niet op tijd zijn: Tomaszów en Piotrków Trybunalski. In Piotrków zou de bijeenkomst van de Week van de Nabijheid worden georganiseerd door de Klub Piotrkowskich Mam (Club van moeders uit Piotrków) met Marta Bińczyk en Katarzyna Czajka. Beide bijeenkomsten moesten zonder Lenny plaatsvinden. Deze keer was Lenny niet meer alleen teleurgesteld, maar flink geïrriteerd, om niet te zeggen woedend.

Word je al moe van het lezen? Best veel pech, hè? Helaas is het nog niet afgelopen. Lenny had nog één laatste ontmoeting in Zielona Góra, maar de weg daarheen bleek net zo hobbelig. We willen niet in pech geloven, dus vertellen we gewoon hoe de week afliep, en dan beslis je zelf of het pech was of niet. Lenny kwam terug uit Katowice, maar zo laat dat geen enkele koerier hem nog verder kon brengen. Vrijdagochtend begon een ongelijke strijd om hem op zaterdag af te leveren. Een vervoerder nam de opdracht aan en beloofde dat Lenny op zaterdagochtend op een geschikt tijdstip kon worden opgehaald. Wat op vrijdag een vreugde was, werd op zaterdag onverwacht een nachtmerrie: het afhaalpunt zat potdicht en niemand was bereikbaar. We bedanken Sylwia Misiak (Nowoczesne Rodzicielstwo, Centrum Bliskości, vereniging Przestrzeń 4a) voor haar volharding en vastberadenheid. Dankzij haar wist men diezelfde dag nog waar Lenny was, en één ding was zeker: niet in Zielona Góra. De tv, ouders en organisatoren wachtten op Lenny, en hij was – buiten zijn en onze schuld – beland in ... Katowice. Weer een feest zonder Lenny. Uiteindelijk organiseerde Sylwia maandag een ontmoeting met Lenny. We weten zeker dat Lenny haar nooit genoeg kan bedanken dat hij na zo’n lange tijd van ronddwalen en eenzaamheid weer kon knuffelen en genieten van het gezelschap van ouders en kinderen.